WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Obywateli RP obowiązują wizy pobytowe (nie ma wiz tranzytowych). Wizy pobytowe z ważnością do 30 dni można uzyskać po przylocie na lotnisku lub na drogowych przejściach granicznych po wypełnieniu kwestionariusza i załączeniu dwóch zdjęć. Opłata za wizę pobytową turystyczną wynosi 20 USD, za biznesową – 25 USD. Od września 2005 r. o wizy można się ubiegać w Ambasadzie Królestwa Kambodży w Warszawie. Wizy wydają również wszystkie inne zagraniczne przedstawicielstwa dyplomatycznokonsularne Kambodży. W trakcie pobytu można przedłużyć wizę za dodatkową opłatą w wysokości 45 USD – na 1 miesiąc, 75 USD – na 2 miesiące, 155 USD – wielokrotna na 6 miesięcy, 285 USD – wielokrotna na 12 miesięcy. Przy wjeździe wymagany jest przynajmniej czteromiesięczny okres ważności paszportu; nie wymaga się okazywania biletu powrotnego ani też środków na pokrycie kosztów pobytu. Przy wylocie obowiązuje opłata lotniskowa w wysokości 25 USD (dzieci do lat 12 – 13 USD, do lat 2 gratis), a przy przelotach wewnętrznych – 6 USD. Na drogowych przejściach granicznych opłata wyjazdowa nie obowiązuje. Uwaga: nie można uzyskać wizy do Tajlandii na kambodżańskich przejściach drogowych.

PRZEPISY CELNE. Nie ma ograniczeń przy wwozie dewiz, natomiast wywieźć można do 10 tys. USD po udokumentowaniu źródła ich pochodzenia. Nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT od towarów zakupionych w Kambodży.

PRZEPISY PRAWNE. Karalne jest posiadanie narkotyków i handel nimi oraz wywóz autentycznych dzieł sztuki khmerskiej, a także zwierząt objętych ochroną.

MELDUNEK. Nie ma obowiązku meldunkowego. Hotele i pokoje gościnne rejestrują gości na podstawie paszportów lub ich fotokopii.

UBEZPIECZENIE. Nie są wymagane ubezpieczenia osobowe i zdrowotne.

Źródło MSZ

Zdrowie

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Przed przyjazdem nie są wymagane żadne szczepienia profilaktyczne. Prawdopodobieństwo zachorowania na jedną z chorób tropikalnych (malaria) występuje w zasadzie tylko na głębokiej prowincji. Wszędzie natomiast istnieje zagrożenie wirusem HIV, ptasią grypą, dengą, amebą. Nie zaleca się picia wody pochodzącej z otwartych zbiorników, źródeł, studni. Surowe owoce i warzywa należy przed spożyciem dokładnie umyć i obrać. Zalecane jest częste mycie rąk, szczególnie po pobycie na miejscowym bazarze. W Kambodży nie istnieje system ubezpieczeń zdrowotnych. Opieka medyczna jest płatna i dostępna głównie w miastach. Koszt wizyty u lekarza specjalisty, w tym dentysty, wynosi ok. 30–50 USD. Tyle samo kosztuje dobowy pobyt w szpitalu, przy czym pacjent płaci dodatkowo za lekarstwa, środki opatrunkowe, wyżywienie. Transport do szpitala zapewniają tylko nieliczne prywatne kliniki, w których koszt dziennego pobytu wynosi 80–200 USD. Cudzoziemcy z poważnymi dolegliwościami korzystają z usług specjalistycznych poza Kambodżą: w Bangkoku, Singapurze, Ho Chi Minh.

Źródło MSZ

Podróżowanie po kraju

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. W Kambodży można posługiwać się międzynarodowym prawem jazdy, przy czym jest ono sprawdzane przez policję w zasadzie tylko w razie wypadku lub poważnego naruszenia przepisów ruchu drogowego. Wobec miejscowych kierowców należy stosować zasadę bardzo ograniczonego zaufania, ponieważ nagminnie nie przestrzegają oni podstawowych zasad ruchu drogowego. Sprawca wypadku dro­gowego może być narażony na poważne kłopoty, nawet z zagrożeniem bezpieczeństwa osobistego, jeżeli odmawia wyrównania wyrządzonych szkód. Z tego też względu zaleca się korzystanie z tanich usług transportowych oferowanych przez miejscowych przewoźników.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Nie ma ograniczeń w podróżowaniu po Kambodży. Można korzystać z sieci połączeń kolejowych, autobusowych, wodnych. Większość dróg jest jednak w nie najlepszym stanie, z wyjątkiem drogi łączącej Phnom Penh z nadmorskim miastem Sihanoukville oraz z Siem Reap. Do słynnego kompleksu świątyń Angkor można dotrzeć ze stolicy samolotem (45 minut), łodzią, samochodem lub autobusem (ok. 6 godzin).

BEZPIECZEŃSTWO. Istnieje zagrożenie przestępczością pospolitą, zwłaszcza w miastach i miejscach odwiedzanych przez turystów (kradzieże). Zdarzają się przypadki napadów z bronią w ręku, rabunki. Nocą należy unikać podróżowania oraz przebywania w dzielnicach podmiejskich.

Źródło MSZ

Przydatne informacje

RELIGIA, OBYCZAJE. Dominującą religią jest buddyzm (ok. 95 proc. mieszkańców). Chrześcijan, w tym katolików, jest ok. 60 tys. Nabożeństwa katolickie odprawiane są w językach khmerskim, wietnamskim, angielskim i francuskim; nie ma w Kambodży księży polskich. Zgodnie z miejscowym zwyczajem Khmerzy nie podają ręki kobietom. Nie należy dotykać głowy (zwłaszcza dziecka), gdyż jest to traktowane jako gest obraźliwy i uwłaczający godności człowieka.

ŚWIĘTA. W roku 2006 dniami wolnymi od pracy są: 1, 2 stycznia
– Nowy Rok, 7, 9 stycznia – Dzień Zwycięstwa nad LudobójczymReżimem, 13 lutego – święto buddyjskie Meaka Bochea, 8 marca
– Dzień Kobiet, 14–17 kwietnia – Khmerski Nowy Rok, 1 maja
– Święto Pracy, 12 maja – święto buddyjskie Visaka Bochea, 13– –15 maja – urodziny króla Norodom Sihamoni, 16–17 maja – Ceremonia Orki Królewskiej, 18–19 czerwca – urodziny królowej, 21–23 września – Święto Zmarłych (Pcham Ben), 24–25 września – Dzień Konstytucji, 29–30 października – Dzień Koronacji, 31 października – urodziny króla Norodom Sihanouk, 4–7 listopada – Festiwal Wody, 9 listopada – Dzień Niepodległości, 10– –11 grudnia – Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka.

PRZYDATNE INFORMACJE:
• Koszt doby hotelowej, w zależności od standardu, wynosi od kilkudziesięciu do kilkuset USD. Turyści korzystają w większości z tanich usług domów gościnnych, w których pobyt kosztuje od kilku USD za dobę. Cenę można negocjować. W Kambodży nie ma kempingów, pól namiotowych, miejsc biwakowych.
• Działa sprawny system telefonii stacjonarnej i komórkowej, w tym na karty prepaid. W miastach jest wiele kawiarenek internetowych (ok. 1 USD za godzinę).
• Urzędy pracują w godzinach 8.00–12.00 i 14.00–17.00.
• Walutą powszechnie używaną są dolary amerykańskie, którymi można regulować rachunki w hotelach, sklepach, na bazarach, w restauracjach, płacić za środki transportu. Istnieje gęsta sieć punktów wymiany walut (polski złoty nie jest wymienialny).
• Większe hotele, sklepy, restauracje akceptują karty kredytowe.

Źródło MSZ

Pogoda

Średnia roczna i miesięczna temperatura powietrza: