thomascook.pl

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele polscy udający się do Kenii muszą mieć wizę pobytową, którą można uzyskać bezpośrednio po przylocie na lotnisku międzynarodowym w Nairobi lub w Mombasie oraz na każdym przejściu lądowym i w porcie w Mombasie. Cena wizy turystycznej ważnej 3 miesiące wynosi 50 USD. Okres ważności paszportu nie może być krótszy niż 6 miesięcy. Osoby mające ważną kenijską wizę turystyczną po wizycie w Tanzanii bądź Ugandzie mogą wrócić na terytorium Kenii bez konieczności ponownego wykupienia wizy. Wiza tranzytowa kosztuje 20 USD.

PRZEPISY PRAWNE. Posiadanie i używanie narkotyków oraz handel nimi podlegają surowym karom więzienia (od 10 do 20 lat) oraz wysokim grzywnom (do ok. 10 tys. USD).

źródło: MSZ

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Od osób przybywających z Europy nie jest wymagane świadectwo szczepienia przeciw żółtej febrze. Może ono być potrzebne, jeśli turysta ma zamiar pojechać z Kenii do innych krajów afrykańskich (np. do Tanzanii). Na wybrzeżu kenijskim oraz na zachodzie kraju występuje zagrożenie malarią. Zalecana jest profilaktyka antymalaryczna, szczególnie w podróży poza Nairobi. Na zachodzie kraju odnotowuje się przypadki zachorowań na cholerę. Zaleca się, by turyści planujący pobyt w Mombasie zaszczepili się przeciw wściekliźnie. W większych miastach usługi medyczne oraz lekarstwa są ogólnodostępne i odpłatne. Wizyta u internisty kosztuje ok. 20 USD, u stomatologa 50–100 USD. Kosztowny jest pobyt w szpitalu, dlatego też przed przyjazdem do Kenii warto wykupić międzynarodowe ubezpieczenie zdrowotne. Na prowincji standard świadczonych usług medycznych jest znacznie gorszy niż w większych miastach. Ze względu na zagrożenie epidemiologiczne zaleca się picie wody butelkowanej. Dużym problemem w całym kraju jest HIV/AIDS.

źródło: MSZ

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Polskie prawo jazdy jest honorowane jedynie przez okres trzech miesięcy. Osoby planujące dłuższy pobyt muszą uzyskać miejscowy dokument. Nie jest akceptowane międzynarodowe prawo jazdy wydane w Polsce.

W Kenii obowiązuje ruch lewostronny. Drogi są w bardzo złym stanie, co może powodować opóźnienia w podróży. Zaleca się sprawdzenie lokalizacji stacji benzynowych na trasach oddalonych od głównych miast. Należy starać się dotrzeć do miejsca noclegu przed zmrokiem, który zapada bardzo szybko – ok.
18.30 bez względu na porę roku. Fatalny stan dróg, nadmierna prędkość i niefrasobliwy styl jazdy tutejszych kierowców, a także zły stan techniczny wielu pojazdów to przyczyny wielu poważnych wypadków drogowych. W czasie pór deszczowych lokalne drogi są przejezdne tylko dla samochodów z napędem na cztery koła. Komunikacja autobusowa jest ogólnie dostępna i stosunkowo tania. Powinno się unikać nocnych kursów autobusowych i podróżowania minibusami (tzw. matatu). W Nairobi można korzystać z taksówek, które są zrzeszone w różnych korporacjach i mają ustalone cenniki, należy jednak z góry ustalić należność za przejazd. Na trasie Nairobi–Mombasa–Kisumu można korzystać z usług kenijskiej kolei, ale odradza się podróżowanie w wagonach III klasy. Podróż w obu kierunkach odbywa się nocą. Należy pamiętać o zabezpieczeniu drzwi przedziału przed złodziejami. Przy planowaniu wypraw w odległe zakątki Kenii zaleca się korzystanie z transportu lotniczego. Planując podróż samochodem do niektórych odległych miejscowości (m.in. Garrisy i nad Jezioro Turkana, Lamu), należy korzystać z eskorty uzbrojonych policjantów lub żołnierzy. Spis tych miejscowości lub stref podają odpowiednie służby ONZ. Żeglarzy przestrzega się przed wyprawami na wody w pobliżu granicy z Somalią, gdzie grasują piraci.

BEZPIECZEŃSTWO. Należy unikać demonstracji ulicznych i wieców politycznych (szczególnie w dużych miastach), które mogą mieć nieprzewidywalny przebieg. Najbardziej niebezpieczne dla turystów obszary znajdują się na północ od masywu górskiego Mt. Kenya. W pobliżu granicy z Somalią turyści narażeni są na napady i porwania dla okupu dokonywane przez uzbrojone gangi. Konflikty etniczne i międzyklanowe są powszechnym zjawiskiem w północnej części Kenii, w pobliżu kilku parków narodowych i terenów atrakcyjnych pod względem turystycznym (Samburu, Meru, Isiolo). Zaleca się wyprawy na te tereny w zorganizowanych grupach, co najmniej dwoma samochodami z napędem na cztery koła (warto mieć ze sobą dwa koła zapasowe). Rekomenduje się zwiedzanie parków narodowych w zorganizowanych grupach lub w towarzystwie uzbrojonego strażnika z parku, który za niewielką opłatą służy jednocześnie za przewodnika. Mieszkańcy wiosek z północnych obszarów Kenii nie są tak otwarci i życzliwi dla turystów jak w innych częściach kraju. Wśród tubylców rozpowszechnione są wieści
o porwaniach dzieci dokonywanych rzekomo przez cudzoziemców. Dlatego też nie zaleca się nawiązywania bliskich kontaktów z dziećmi (zwłaszcza z „dziećmi ulicy”), robienia im zdjęć czy też dawania słodyczy. Wzrasta przestępczość w miastach, szczególnie w Nairobi, a także w Mombasie i Kisumu. Coraz częstsze są napady na turystów organizowane przez grupy uzbrojonych bandytów. Powszechnym zjawiskiem w miastach są kradzieże kieszonkowe, wyrywanie toreb, łańcuszków, kolczyków, plecaków, aparatów fotograficznych i kamer wideo, a także kradzieże samochodów. Często łupem złodziei padają rzeczy pozostawione w samochodach. Kradzieże takie dokonywane są też przez otwarte okna podczas postoju na światłach lub w korkach ulicznych. Zaleca się pozostawianie kosztowności, dokumentów i biletów lotniczych w sejfach hotelowych i posługiwanie się kopiami dokumentów tożsamości. Bardzo niebezpieczne są wieczorne spacery po ulicach miast, w parkach czy wzdłuż plaży. Należy uważać na wszelkiego rodzaju oszustów i naciągaczy, w tym na fałszywych policjantów, którzy pod pretekstem drobnego przewinienia dokonanego rzekomo przez turystę próbują wyłudzić zapłatę „mandatu”.

źródło: MSZ

RELIGIA, OBYCZAJE. Mombasa to miasto muzułmańskie, dlatego obcokrajowcy muszą przestrzegać określonych norm, szczególnie podczas zwiedzania miejsc kultu religijnego. Nie ma szczególnych rygorów obyczajowych, należy jednak zwracać uwagę na ubiór: noszenie krótkich spódnic, strojów plażowych poza miejscami turystycznymi jest uznawane za niestosowne.
ŚWIĘTA. 1 maja – Święto Pracy, 1 czerwca – Dzień Konstytucji, 10 października – Dzień Prezydenta Moi, 20 października – Dzień Prezydenta Kenyatty, 12 grudnia – Dzień Niepodległości.

PRZYDATNE INFORMACJE:
• Nie ma problemów z wymianą walut zachodnich na miejscową i odwrotnie. Kursy kantorowe niewiele odbiegają od bankowych; w bankach pobierana jest prowizja. Nie ma też problemów z realizacją czeków bankowych, a płatności kartami kredytowymi są już dość rozpowszechnione.
• Są problemy z połączeniami telefonicznymi, zarówno lokalnymi, jak i międzynarodowymi. Opłaty, zwłaszcza w hotelach, są wysokie. Nieźle rozwinięta jest sieć kawiarenek internetowych.
• Ceny noclegów wahają się od 10–20 USD w hotelach i schroniskach niższej kategorii do 90–120 USD (nocleg, śniadanie) w hotelach wyższej kategorii.
• Należy wystrzegać się tanich jadłodajni. W większych miastach mniej wybredny turysta ma do dyspozycji nieźle rozwiniętą sieć lokali typu fast food, które zlokalizowane są najczęściej przy stacjach benzynowych. Bez problemów można zaopatrywać się w artykuły spożywcze w marketach sieci Uchumi i Nakumatt. Asortyment towarów jest duży, a ceny zbliżone do europejskich.
• Najlepszą porą do podróżowania po Kenii są miesiące grudzień–marzec. Pory deszczowe występują dwukrotnie: tzw. krótka – od połowy października do połowy grudnia, oraz długa – od marca do maja. Najzimniejsze miesiące to lipiec i sierpień, najcieplej jest w grudniu i styczniu. Występują duże różnice temperatur i wilgotności, zwłaszcza między położonym wyżej środkiem kraju a wybrzeżem.
• W kilku miejscowościach Kenii pracują polscy misjonarze i siostry zakonne, chętnie udzielający pomocy polskim turystom.
• Informacji na temat Kenii udziela także warszawski oddział KenyanPolish Forum, ul. Górczewska 124/305, 01460 Warszawa, tel. (22) 533 49 08 09, email: kpf@kenya.com.pl, www.kenya.com.pl.

źródło: MSZ